ฟรี ร้านค้า ออนไลน์ 23.20.162.200 : 21-11-17 15:14:03   
หน้าแรก siam-shop.com ค้นหาร้านค้าสมาชิก
ชื่อสินค้า  
    หมวดสินค้าของเรา            
  
 
Notebook
กระเป๋า
กล้องถ่ายรูป
กวดวิชา ติวเตอร์ ฝึกอบรม
การเกษตร
การเงิน&บัญชี
ก่อสร้าง
ของที่ระลึกจากภาพยนตร์
ความงามและสุขภาพ
คอมพิวเตอร์
จตุคาม
จักรยาน&จักรยานยนต์
ตกแต่ง ซ่อมแซม
ตั๋ว&บัตร
ตุ๊กตา&ของเล่น
ที่ดิน
ที่พัก โรงแรม รีสอร์ท
ท่องเที่ยว
ธนบัตร&เหรียญ ของสะสม
นวนิยาย
บริการถ่ายภาพ
บ้าน
ประกันภัย&ประกันชีวิต
พระ
รถ รถตู้ให้เช่า
รถยนต์ ประดับยนต์
ล้อแม็กรถยนต์
วัตถุมงคล
สัตว์เลี้ยง
สำนักงาน
สินค้า หรือ บริการทั่วไป
หนังสือ
หนังสือการ์ตูน
หนังสือคอมฯ
หนังสือออกใหม่
ห้องซ้อมดนตรี
ห้องพัก หอพัก
อาคารชุด
อาคารพานิชย์
อินเตอร์เนต
อุปกรณ์ เครื่องเขียน แบบเรียน
อุปกรณ์กีฬา
อุปกรณ์ต่อพ่วงคอมพิวเตอร์
อุปกรณ์และของใช้ในบ้าน
เกมส์
เครื่องดนตรี กีตาร์ กลอง
เครื่องดนตรี คีย์บอร์ด เปียนโน
เครื่องถ่ายเอกสาร
เครื่องประดับ
เครื่องใช้ไฟฟ้า
เสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย
โชว์ การแสดง
โต๊ะ เก้าอี้
โทรศัพท์&อุปกรณ์เสริม
โทรสาร
โน๊ตเพลง

  สปอนเซอร์ของเรา
  เทศกาลเที่ยวเมืองไทย 
  Mobile Phone Case 
  DEBOR ระบบ ออโต้ พร้อมไขลาน 

แฮรี่พอตเตอร์ เล่มสุดท้าย (Harry potter) ต่อ 3  

 
แฮรี่พอตเตอร์ เล่มสุดท้าย (Harry potter) ต่อ 3
 

อ่านบทที่ 1-35 Click

บทที่ 36

แฮรี่ กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงในที่สุด ทั้งตัวของเขาปวดร้าวไปหมดเขาหวังจะได้ยินเสียงโห้ร้อง สำหรับความตายของเขา

เบลลาทริกซื เรียก เวอร์ดี้ ด้วยความเป็นห่วง และ เสน่หา ผุ้เสพความตายล้อม เวอร์ดี้เป้นวงกลม เหมือนมีอะไรผิดปกติ กับเขาหลังจากใช้คำสาปสั่งตาย กับแฮรี่ เบลลาทริกซืจะเข้าไปประคอง แต่โดนปฏิเสธ

เวอร์ดี้สั่งให้ใครบางคนเข้าไปดูว่า แฮรี่ ตายรึเปล่า ปรากฏว่าเป็น แม่ของมัลฟอย ที่เข้ามากระซิบถามว่า ลูกชายยังมีชีวิตอยู่ แฮรี่ตอบว่าใช่ แม่มัลฟอย ตะโกนว่า แฮรี่ ตายแล้ว  ทุกคนโห่ร้อง ดีใจ

เวอร์ดี้ ประกาศให้เตรียมตัวบุก ฮอกวอต แฮกริดที่โดนคาถาสะกดใจ มาอุ้มแฮรี่ไปด้วย

ระหว่าวทาง เวอร์ดี้ ตะโกนว่า แฮรี่ตายขณะหลบหนี เอาตัวรอด สงครามจบแล้ว พวกเขาเป็นฝ่ายชนะ ให้ทุกคนยอมแพ้ซะ

รอน เฮอร์ จินนี้ ตกใจที่เห็นแฮรี่ตาย ทันใดนั้น ก็มีใครคน นึงเขาทำร้าย เวอร์ดี้

เนวิล นั่นเอง เขาตะโกน ว่า งั้นก็ช่วยแสดงให้ดูหน่อยซิ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ยังจะสู้ต่อ เบลลาทริกซื้เย้ยหยัน เรื่องพ่อแม่เนวิล

แต่เนวิลยังยืนยันว่ายังมี กองทัพของดัมเบิลดอร์ ที่จะสู้อยุ่

เวอร์ดี้ ประกาศว่าจะทำลายฮอกวอต ให้สิ้นซาก แล้วก็สาป เนวิล ให้แข็ง

กอร์ป วิ่งตะโกนหาแฮกริด ทำให้ทุกคนหันเหความสนใจ เนวิล เลบคลายมนสะกด หลุดออกมาได้

และฉวยโอกาส ตัดหัวนากินี ขาด


เวอร์ดี้ช็อค อ้าปากค้าง ไม่รู้ตัวว่า แฮรี่ แอบมาอยู้ใต้ผ้าคลุมล่องหน เสกคาถาป้องกัน เนวิลเอาไว้ แฮกริด รุ้ตัวว่าแอรี่ หายไป ก็ตะโกนหา

ทุกอย่างก็เกิดโกลาหลขึ้นทันที ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าตะลุมบอนกัน

แฮรี่ ออกจากผ้าคลุม มาเผชิญหน้ากับ เวอร์ดี้ ขอท้าดวลกัน

แฮรี่ด่าๆๆๆๆ จน เวอร์ดี้ จิตตก ว่าไม่เคยมีความรัก ไม่เคยแคณื ใคร หรืออะไร และทีสำคัญ เขาไม่ยิ่งใหญ่กว่าดัมเบิลดอร์

และ สเนป ไม่ภักดี กับเวอร์ดี้ เพราะ เวอร์ ดี้ จะฆ่า คนที่เขารัก คือลิลี่ ทำให้สเนป หันไป ขอเป็นพวกดัมเบิลดอร์ และ เป้นสปาย ให้ มาตลอด

จากคุณ : kwanmanee  - [ 21 ก.ค. 50 04:51:11 ]

บทที่ 36 – The Flaw in The Paln  
(ไม่ค่อยชอบบทสุดท้ายต่อจากนี้เลยค่ะ ช่วยแปลบทนี้ดีกว่า) .. ขอแก้สิ่งที่หายไปและที่ผิดค่ะ

แฮรี่รู้สึกตัวว่าเขากลับมาอยู่ในป่าอีกครั้ง  และคาดว่าจะได้ยินเสียงพวกผู้เสพความตายตะโกนอย่างยินดีในการตายของเขาแต่กลับได้ยินเสียงฝีเท้าหนึ่งก้าวมาอย่างเร่งรีบและเรียกชื่อโวลเดอมอร์ เสียงนั้นคือเบลลาทริกซ์นั่นเอง  แฮรี่รู้ว่าไม้กายสิทธิ์ของตัวเองยังอยู่ดีใต้เสื้อคลุมของเขาและมั่นใจว่าผ้าคลุมล่องหนต้องอยู่ที่ไหนซักแห่งใกล้ๆกันนี้
แฮรี่แอบเปิดตาขึ้นนิดหนึ่ง เขาเห็นโวลเดอมอร์พูดกับเบลลาทริกซ์ว่า "จะต้องทำแน่”พวกผู้เสพความตายต่างเข้ามารุมล้อมโวลเดอมอร์และแฮรี่เห็นโวลเดอมอร์ทรุดลงไปอยู่ที่พื้น เกิดอะไรบางอย่างขึ้นเมื่อตอนที่เขาเสกคำสาปพิฆาต? ทั้งเขาและโวลเดอมอร์ต่างก็ล้มลงทั้งคู่และตอนนี้ก็ได้ฟื้นขึ้นมาทั้งคู่หรือ?  เบลลาทริซ์ถามว่าแฮรี่ตายหรือยัง โวลเดอมอร์จึงสั่งให้ใครคนหนึ่งเข้าไปตรวจดู แฮรี่พบว่าเขาถูกสัมผัสด้วยมือที่นิ่มนวลของผู้หญิงและหล่อนสัมผัสได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นของเขา แต่หล่อนกลับกระซิบถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “เดรโกยังมีชีวิตอยู่ไหม เขาอยู่ที่ปราสาทหรือเปล่า” และแฮรี่ตอบเบาๆว่า “อยู่” ผู้หญิงคนนั้นคือนาร์ซิสซานั่นเอง และนาร์ซิสซาได้ลุกขึ้นตอบกับทุกคนว่า “เขาตายแล้ว” พวกผู้เสพความตายพากันดีใจยกใหญ่ และเอาร่างของแฮรี่โยนขึ้นๆลงๆ จากนั้นโวลเดอมอร์ก็ให้ทุกคนมุ่งหน้าไปยังปราสาทโดยให้แฮกริดเป็นคนแบกแฮรี่ไป โวลเดอมอร์บอกกับทุกคนที่ปราสาทว่าแฮรี่ตายแล้ว ตายโดยการวิ่งหนีเอาชีวิตรอด ทุกคนมองร่างที่นิ่งไม่ไหวติงของแฮรี่ที่ตอนนี้นอนอยู่ที่พื้น แฮรี่ได้ยินเสียงตะโกนอย่างไม่เชื่อและเสียงร้องไห้ของรอน เฮอร์ไมโอนี่และจินนี่ท่ามกลางเสียงของคนอื่นๆด้วย  
โวลเดอมอร์บอกให้ทุกคนเงียบแล้วบอกว่าแฮรี่ตายยังงัยอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั่นเองก็มีใครบางคนแหวกวงล้อมของคนอื่นๆในปราสาทออกมาประจันหน้ากับเขา เบลลาทริกซ์เป็นคนบอกว่านั่นคือเนวิล ลองบอตท่อม ลูกชายของ Aurors โวลเดอมอร์จึงบอกว่าเขาจำได้แล้ว และพูดกับเนวิลว่าเขาคือพวกเลือดบริสุทธิ์ไม่ใช่หรือและเกลี้ยกล่อมให้เนวิลมาเป็นผู้เสพความตาย แต่เนวิลยืนหยัดในทางตรงข้ามและพูดคำว่า กองทัพของดัมเบิลดอร์ ซึ่งทำให้ทุกคนส่งเสียงขึ้นมาอย่างมีกำลังใจอีกครั้ง โวลเดอมอร์บอกว่าในเมื่อนี่คือทางเลือกของเนวิล เขาก็จะกลับไปใช้วิธีเดิมของเขา โวลเดอมอร์ขยับไม้หมวกคัดสรรปรากฏขึ้นมา และบอกว่าจะไม่มีบ้านอื่นเว้นแต่สลิธีริน เขาขยับไม้ไปที่เนวิล เนวิลถูกสะกดนิ่ง โวลเดอมอร์วางหมวกลงบนศีรษะของเนวิล พวกผู้เสพความตายขยับไม้เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายในฮอกวอร์ต  โวลเดอมอร์พูดว่าเนวิลจะเป็นตัวอย่างว่าคนที่ต่อต้านเขาจะเป็นเช่นไร  โวลเดอมอร์ขยับไม้ ไฟลุกท่วมหมวกและเนวิล เกิดเสียงกรีดร้องไปทั่ว
แฮรี่ตัดสินใจว่าเขาทนไม่ได้แล้ว
จากนั้นมีหลายสิ่งเกิดขึ้นพร้อมกัน
เกิดเสียงคนหลายร้อย เหมือนอยู่ในสงคราม กอร์ปถูกยักษ์ของโวลเดอร์มอร์โจมตี เกิดความโกลาหนไปทั่ว แฮรี่เอาผ้าคลุมล่องหนออกมาคลุมตัวเองไว้และแทบจะพร้อมๆกันนั้น เขาเห็นเนวิลขยับตัว เนวิลทำลายคำสาปของโวลเดอมอร์ได้ หมวกคัดสรรตกลงจากศีรษะของเนวิลและแฮรี่เห็นเขาถืออะไรบางอย่างที่มีสีเงินและมีทับทิมสีแดงติดอยู่ ไม่มีใครสามารถได้ยินเสียงของดาบท่ามกลางการต่อสู้อย่างโกลาหน เพียงขยับตัวครั้งเดียว เนวิลก็ใช้ดาบของก็อดดริก กริฟฟินดอร์ฟันหัวของงูนากินีขาดลอยกระเด็นไปในอากาศ  โวลเดอมอร์ส่งเสียงกรีดร้องอย่างโกรธแค้นแต่ไม่มีใครได้ยิน แฮรี่เสกคาถาโล่ป้องกันระหว่างเนวิลกับโวลเดอมอร์
แฮกริดสังเกตว่าศพของแฮรี่หายไป และตะโกนเรียกชื่อแฮรี่ เกิดความโกลาหนขึ้นมาอีกครั้ง เซนทอร์เข้าโจมตีพวกผู้เสพความตาย บัคบีคกับกอร์ปสู้กับพวกยักษ์ แฮรี่เห็นว่าการต่อสู้ค่อยๆเคลื่อนเข้าไปทางโถงทางเข้า แฮรี่ตามเข้าไปและพยายามมองหาโวลเดอมอร์และเห็นเขากำลังมุ่งหน้าไปทางห้องโถงใหญ่ กำลังเสกคาถาและสั่งการพวกลูกน้องคนอื่นๆของเขาที่ตามเข้ามา แฮรี่เสกคาถาโล่ห์ป้องกัน เชมัส ฟินิกันและฮันนา แอบบอต เพิ่งจะผ่านเขาเข้าไป แฮรี่เห็นชาลี วีสลีย์ ฮอเรซ สลักฮอร์น พวกครอบครัวและเพื่อนๆของนักเรียนฮอกวอร์ต พวกเจ้าของร้านและคนที่อาศัยอยู่ในฮอกส์มีด  และเขาเห็นเอลฟ์ประจำบ้านปรากฏขึ้นที่ทางเข้าห้องโถง ในนั้นมีเอลฟ์ตัวหนึ่งสวมล็อกเก็ตของเรกูลัส แบล็ค ครีเชอร์นั่นเอง มันร้องตะโกนให้สู้ ในนามของเรกูรัส นายของมัน
แฮรี่ตามเข้าไปในห้องโถงใหญ่และพบว่าโวลเดอมอร์อยู่ตรงศูนย์กลางของการต่อสู้ แฮรี่พยายามเข้าไปให้ถึง มีคนเข้ามาสมทบมากขึ้นเรื่อยๆ เขาเห็นจอร์จและลี จอร์ดันสู้อยู่กับ Yaxley โดโลฮอฟกำลังเพลี่ยงพล้ำฟลิตวิก แมคแนร์ถูกแฮกริดโยนข้ามห้องโถง รอนกับเนวิลช่วยกันเอาชนะเกรย์แบ็ก  ลูเซียสกับนาร์ซิสซาไม่ต่อสู้กับใครแต่วิ่งร้องเรียกหาลูกชายของพวกเขา
ตอนนี้โวลเดอมอร์รับมือกับ มักกอนนากัล สลักซ์ฮอร์นและคิงสลีย์ เบลลาทริกซ์สู้อยู่กับเฮอร์ไมโอนี่ ลูน่า จินนี่ เขาเห็นคำสาปพิฆาตพลาดจากจินนี่ไปนิดเดียวเท่านั้น เขาจึงตัดสินใจหันไปทางเบลลาทริกซ์ก่อน แต่นางวีสลีย์เข้ามาแทนทั้งสามคนและสู้กับเบลลาทริกซ์อย่างดุเดือด และเริ่มมีเด็กคนอื่นๆออกมาช่วย เธอบอกให้พวกเขาถอยไป นางวีสลีย์ฆ่าเบลลาทริกซ์ได้ โวลเดอมอร์กรีดร้อง และโกรธยิ่งกว่าเดิม สามคนที่สู้อยู่กับโวลเดอมอร์เริ่มล้าแล้วและถอยออกมา โวลเดอมอร์หันไม้กายสิทธิ์มาทางนางวีสลีย์ แฮรี่เสกคาถา “โพรเทโก้!” เกิดโล่ขึ้นระหว่างห้องโถงคั่นกลางเอาไว้ แฮรี่เอาผ้าคลุมออก เกิดเสียงตะโกนอย่างดีใจที่รู้ว่าแฮรี่ยังไม่ตาย โวลเดอมอร์กับแฮรี่ประจันหน้ากันอยู่กลางวงกลมที่ล้อมรอบโดยคนที่เหลือ เขาตะโกนบอกทุกคนว่าอย่าเข้ามาและเขาต้องทำมันพียงคนเดียวเท่านั้น
(ตรงนี้ขอสรุป อาจทำให้ขาดอรรถรสไปบ้าง)  โวลเดอมอร์ยังคิดว่าเขาสามารถเอาชนะแฮรี่ได้ เพราะเขามี Elder wand แต่แฮรี่ก็ค่อยๆเผยความลับที่โวลเดอมอร์ไม่รู้ เรื่องการตายของดัมเบิลดอร์ เรื่องที่สเนปเป็นสายให้ดัมเบิลดอร์ เรื่องแม่ของเขากับสเนป และบอกว่าโวลเดอมอร์กำลังจะทำผิดอีกครั้งหากยืนยันจะสู้กับเขา ตอนนี้เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ตายได้เท่านั้น และเนื่องจากการตายของดัมเบิลดอร์ซึ่งเป็นเจ้าของ Elder Wand เป็นการตายอย่างสมัครใจโดยให้สเนปเป็นคนทำ ดังนั้นสเนปไม่ใช่คนที่เป็นเจ้าของไม้คนต่อมา แต่เป็นเดรโก มัลฟอย! เพราะเดรโกใช้คาถากับดัมเบิลดอร์เป็นคนสุดท้ายก่อนสเนปและเขาทำสำเร็จ แม้จะไม่ได้เป็นคนฆ่าก็ตาม แฮรี่ย้ำกับโวลเดอมอร์ว่าเขารู้จากโอลิแวนเดอร์แล้วไม่ใช่หรือว่าไม้ต่างหากที่เลือกผู้ใช้ (บางครั้งแฮรี่เรียกโวลเดอมอร์ว่า ทอม และ ริดเดิ้ล ด้วย)
โวลเดอมอร์ช็อกแต่รีบพูดว่าถึงยังงัยเขาก็สามารถเอาชนะแฮรี่ได้ด้วยความสามารถของเขาเองโดยไม่ต้องอาศัยพลังอำนาจจากไม้ แต่แฮรี่บอกว่าโวลเดอมอร์คิดผิดแล้ว เพราะไม้อันที่เขาถืออยู่คือไม้ของเดรโก ซึ่งเขาเอาชนะมาได้ ถึงตอนนี้แฮรี่รู้สึกได้ว่าสายตาของทุกคนในห้องโถงจับจ้องมาที่เขา แฮรี่พูดต่อว่า โวลเดอมอร์คิดหรือไม่ว่าคราวนี้ไม้ที่เขาถือจะรู้ไหมว่าที่กำลังเผชิญหน้าอยู่คือคนที่เอาชนะเจ้านายเก่าของมันได้ และตอนนี้แฮรี่คือนายใหม่ของ Elder Wand! ทั้งสองคนตะโกนพร้อมกัน "อวาดา เคดฟรา” “เอ๊กซ์เปลลิอามัส”
เกิดระเบิดลูกใหญ่และ Elder Wand ปลิวไปในอากาศ แฮรี่กระโดดคว้าไว้ได้  ทอม ริดเดิ้ลปลิวไป นิ่งสนิท ตายด้วยคาถาของตนเองที่สะท้อนกลับ  …..

(ตรงนี้ก็ขอสรุปคร่าวๆ)   ทุกคนต่างโห่ร้องอย่างดีใจ รอนกับเฮอร์ไมโอนี่เข้ามากอดแฮรี่ รวมทั้งคนอื่นๆที่ต่างก็รุมล้อมเข้ามา พวกผู้เสพความตายที่เหลือถ้าไม่หนีไปก็โดนจับ (ตอนนี้คิงสลีย์รักษาการแทนในตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนต์ )  พวกเขายกร่างของทอม ริดเดิ้ล เข้ามารวมกับผู้เสียชีวิตคนอื่นๆ มีลูปิน ท็องส์ เฟร็ด คอลิน และคนอื่นๆอีกราว 50 คน ทุกคนรวมทั้งเซนทอร์ กอร์ป พวกผี นั่งรวมกันโดยไม่แยกบ้าน แฮรี่คว้าผ้าคลุมล่องหนมาสวม เขามองไปที่จินนี่ซึ่งอยู่กับนางวีสลีย์ แล้วเดินไปสะกิดรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ให้ออกไปข้างนอกด้วยกัน
พวกเขาขึ้นไปที่ห้องอาจารย์ใหญ่ และพูดคุยกับรูปภาพอาจารย์ใหญ่คนก่อนๆรวมถึงดัมเบิลดอร์ด้วย สุดท้ายแฮรี่ตัดสินใจจะไม่เก็บ Elder Wand ไว้ เขาเสกคาถา “รีแพโร” กับไม้เดิมของตัวเองที่อยู่ในสภาพ “ซ่อมไม่ได้อีกแล้ว” แต่มันทำได้ ไม้กายสิทธิ์ของแฮรี่กลับมาดีเหมือนเดิม และเขาบอกว่าจะเอา Elder Wand ไปเก็บไว้ที่เดิม แฮรี่ถามดัมเบิลดอร์ว่าหากเขาตายตามธรรมชาติ (ไม่ใช่ด้วยการฆ่าเพื่อเอาไม้) เหมือน Ignotus พลังอำนาจของไม้ก็จะหายไปเองใช่หรือไม่ ดัมเบิลดอร์พยักหน้า พวกเขายิ้มให้กัน

จากคุณ : spring rain  - [ 21 ก.ค. 50 05:57:47 ]

เรื่องย่อบทที่ 36
ตอน จุดบอดของแผนการ


[ตอนเดิม Harry ออกมาสู้กับพวกโวลเดอร์มอร์ทอยู่ภายนอกโรงเรียนฮ๊อกวอร์ด]

แฮรี่พอตเตอร์รู้สึกตัวขึ้นหลังจากโดนคำสาปกรีดแทงของโวลเดอร์มอร์ท ในขณะที่โวลเดอร์มอร์ทก็ได้รับผลสะท้อนจากการใช้คาถา จึงสั่งให้นาซิสซา (แม่ของมัลฟอย) เข้าไปตรวจดูว่าแฮรี่ตายหรือยัง ด้วยความเป็นห่วง

ว่ามัลฟอยที่อยู่ในโรงเรียนนั้นปลอดภับหรือปล่าว แม่มัลฟอยก็เลยบอกว่าแฮรี่ตายทั้งๆที่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่แล้วเพื่อที่จะได้เข้าไปในโรงเรียนเร็วๆ

โวลเดอร์มอร์ทสั่งให้แฮกริดซึ่งโดนบังคับอยู่ (ไม่รู้ด้วยวิธีอะไร) อุ้มศพแฮรี่แล้วพากันเข้าไปยังหน้าปราสาร์ทฮอกวอร์ด ในขณะที่แฮรี่ทำเป็นแกล้งตาย

โวลเดอร์มอร์ทประกาศว่าแฮรี่พอตเตอร์ตายแล้ว และไม่มีใครกำจัดเค้าได้ ให้ทุกคนออกมายอมแพ้ซะโดยดี แล้วจะไว้ชีวิต

นักเรียนและผู้ที่ต่อต้านโวลเดอร์มอร์ทออกมาจากปราสาท แล้วตื่นตกใจกับการเสียชีวิตของแฮรี่ เนวิลลุกขึ้นสู้ เสกคาถาใส่โวลเดอร์มอร์ ก็เลยโดนเสกให้ตัวแข็ง
โวลเดอร์มอร์ทนำหมวกคัดสรรค์มาสวมหัวเนวิลแล้วเสกให้หมวกลุกเป็นไฟ

แฮรี่คิดว่าเค้าคงต้องทำอะไรซักอย่าง ไม่เช่นนั้นเนวิลต้องตายแน่ๆ แต่ในขณะนั้น พวกเซ็นทอร์ ยักษ์ (กอว์ป) แล้วก็สัตว์ประหลาดต่างๆเข้ามาช่วยตะลุมบอน แฮรี่ได้ทีก็นำผ้าคลุมล่องหนนมาอำพรางตัวแล้วก็หลบไปซ่อน

เนวิลที่ถูกคำสาปก็ขยับตัวได้ หมวกคัดสรรค์ที่ไฟลุกไหม้อยู่ก็ร่วงลงกับพื้น เนวิลเห็นดาบก๊อดดริกกริฟฟินดอร์โผล่ออกมาจากหมวก เนวิลไม่รอช้า รีบใช้ดาบฟันหัวงูนากินีที่พันอยู่รอบคอโวลเดอร์มอร์ทขาดกระเด็น โว

ลเดอร์มอร์ทโกรธจัด เสกคาถาใส่เนวิล แต่แฮรี่ที่อยู่ในผ้าคลุมล่องหนก็ช่วยเสกคาถาป้องกันไว้ได้

ทุกคนถอยทัพหนีเข้าไปในห้องโถงภายในปราสาท แล้วก็เกิดการต่อสู้ขึ้นอีกครั้งที่กลางห้องโถงใหญ่ภายในปราสาทฮอกวอร์ท

แยกซ์ลี่ โดนจัดการโดย จอร์จ และ ลีจอร์แดน
โดโลฮอฟ โดน อ.ฟลิตวิค เชือด
แฮกริดจับ วอลเดน แมคแนร์ ทุ่มใส่กำแพงจนหมดสติ
รอนกับเนวิลก็สามารถหยุด Fenrir Greyback ได้ (อ่านชื่อไม่ออก)
(และยังมีอีกหลายคู่)
ในขณะที่พ่อแม่มัลฟอยเอาแต่วิ่งวุ่นตามหาลูกชาย

โวลเดอร์มอร์ทสู้กับแมกกอลนากัล สลักฮอร์น และ คิงส์ลี่ พร้อมๆกัน
ในขณะเดียวกันเบลาทริกซ์ ก็สู้กับ เฮอร์ไมโอนี่ จินนี่ แล้วก็ ลูน่า

แฮรี่พอตเตอร์ในผ้าคลุมล่องหน ย่องเข้าไปหาโวลเดอร์มอร์ แต่เกือบจะกระโจนเข้าไปฆ่าเบลาทริกซ์แทนเพราะจินนี่โดนคาถากรีดแทงเฉียดไปไม่กี่นิ้ว แต่ว่าแม่มอลลี่ที่ทนไม่ได้เข้ามาสู้แทน แล้วก็ยิงเบลาทริกซ์ซะร่วง

โวลเดอร์มอร์ทโกรธจัดที่ทหารเอกโดนจัดการ เลยยิงคาถาใส่ แมกกอลนากัล สัลกฮอร์น และ คิงส์ลี่ ก็กระเด็นไปในพริบตาแล้วหันไปจัดการคุณแม่มอลลี่

"คาปูชิโน่!!!" แฮรี่เสกคาถากำแพงเวทย์มนต์ป้องกันไว้ได้ทัน แล้วทุกคนก็ตื่นเต้นและมีกำลังใจที่แฮรี่ยังรอดชีวิต หลังจากนั้น แฮรี่ก็เข้าปะทะกับโวลเดอร์มอร์ท

แฮรี่บอกกับโวลเดอร์มอร์ทว่าพลังของความรักนั้นยิ่งใหญ่ คืนนี้เค้ายอมตายเพื่อปกป้องทุกคนในขณะที่โวลเดอร์มอร์ทให้ทุกคนยอมตายเพื่อปกป้องตัวเอง

แฮรี่เรียกโวลเดอร์มอร์ทว่า "ริดเดิ้ล" แล้วบอกต่อว่า รู้ในสิ่งที่ริดเดิ้ลไม่รู้ อยากจะรู้มั๊ยว่าคืออะไร ก่อนที่ริดเดิ้ลจะทำอะไรพลาดอีก
โวลเดอร์มอร์ทบอกว่า ดัมเบิลดอร์ขอบทำอะไรด้วยความรัก ซึ่งทำให้ดัมเบิลดอร์ตาย และถ้าจะชนะเขาได้ จะต้องมีคาถา หรือว่าอาวุธที่แข็งแกร่งกว่า

แฮรี่เชื่อว่าเขา "มีทั้งสองอย่าง" ทั้งพลังคาถา และศาสตราวุธ

โวลเดอร์มอร์ทได้แต่หัวเราะ คริ๊ก คริ๊ก แล้วบอกว่า ดัมเบิ้ลดอร์ยังตาย แล้วแกจะเหลืออะไร
แฮรี่บอกว่าโวล์เดอร์มอร์ทคิดไปเองว่าได้วางแผนให้ดัมเบิลดอร์ตาย จริงๆแผนของดัมเบิลดอร์นั้นลึกซึ้งกว่าที่เห็น

(บทสนทนาต่อไปนี้ถูรวบรัดให้สั้นลง)

โวลเดอร์มอร์ทกับแฮรี่กำลังต้านพลังคาถาซึ่งกันและกันอยู่

แฮรี่: "ถึงดัมเบิลดอร์จะตาย แต่เค้าไม่ได้ตายตามแผนของแก"
โวลเดอร์มอร์ท: "จะตายอยู่แล้วยังจะมาฝันกลางวันอีก"
แฮรี่: "เสนปไม่ได้อยู่ข้างแก เขาย้ายมาอยู่ฝ่ายดัมเบิลดอร์ตั้งแต่ตอนที่แกฆ่าแม่ข้านั่นแหละ"
แฮรี่: "เหตุผลก็คือเหตุผลที่แกไม่เข้าใจ เสนปรักลิลลี่ แม่ข้านะซิ จำไว้ซะ"
โวลเดอร์มอร์ท: "ข้ารู้ แต่เสนปบอกว่าเขาจะไปมีกิ๊กเลือดบริสุทธิ์แทน"
แฮรี่: "แกคงไม่รู้หรอกว่าคาถาผู้พิทักษ์ของเสนปเป็นกวางตัวเมีย เหมือนของแม่ข้า ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะเสนปรักแม่ข้าสุดหัวใจ"
แฮรี่: "เค้าบอกแกอย่างที่แกว่า แต่หลังจากนั้นเสนปก็เป็นไส้สึกให้ดัมเบิลดอร์ นอกจากนั้นแล้วดัมเบิลดอร์ก็ตั้งใจจะตายตั้งแต่ก่อนที่เสนปจะฆ่าเขาเสียอีก"
โวลเดอร์มอร์ท: "ไม่ว่ามันจะอยู่ข้างใคร ใครมาขวางทางข้าก็จะฆ่าให้หมด แกน่าจะรู้อยู่... พอตเตอร์"
โวลเดอร์มอร์ท: "ดัมเบิลดอร์พยามซ่อน "Elder Wand" จากข้า แล้วหวังว่าจะให้เสนปเป็นเจ้าของคนต่อไป แต่แผนการนั้นล้มเหลว"
แฮรี่: "แกแน่ใจเหรอ ลองนึกดูให้ดีๆ"
โวลเดอร์มอร์ท: "แกกล้าดียังไงมายียวนกับข้า..."
แฮรี่: "เพราะแผนของดัมเบิลดอร์จะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของแก รู้ไว้ซะว่าเสนปไม่เคยได้เป็นเจ้าของ Elder Wand"
แฮรี่: "เสนปไม่ได้ชนะดัมเบิลดอร์เพราะดัมเบิลดอร์วางแผนกับเสนปว่าเค้าจะยอมตาย ดัมเบิลดอร์จึงไม่ได้แพ้"
แฮรี่: "ถ้าเป็นไปตามแผน Elder Wand จะไม่ใช่ของแกเพราะดัมเบิลดอร์ไม่ได้แพ้ และเสนปก็ไม่ใช่เจ้าของคนต่อไป"
โวลเดอร์มอร์ท: "แต่ข้าได้ Elder Wand มาจากสุสานเจ้าของเดิม ดังนั้นมันก็ต้องเป็นของข้าอยู่แล้ว"
แฮรี่: "แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ แค่ได้มาน่ะมันไม่ใช่เจ้าของ จำที่คนขายไม้คฑาพูดได้มั๊ยว่า "คฑาเลือกเจ้าของ"
แฮรี่: "ส่วนคฑาในมือแกก็เลือกเจ้าของใหม่ไปแล้วตอนที่ดัมเบิลดอร์จะตาย คนนั้นก็คือคนที่ดึงคฑาออกจากมือดัมเบิลดอร์"
แฮรี่: "เจ้าของคฑาก็คือเดรโก้ มัลฟอย"
โวลเดอร์มอร์ท: "แล้วยังไงล่ะแฮรี่ ถึงคฑาจะไม่ได้เสริมพลัง แต่คฑาฟินิกส์ของแกก็หักไปแล้วเหมือนกัน (แฮรี่ใช้คฑาอันอื่นอยู่) ดังนั้นเราก็ดวลกันด้วยความสามารถที่แท้จริง"
โวลเดอร์มอร์ท: "พอฆ่าแกแล้วค่อยตามไปเก็บเดรโก้ มัลฟอย"
แฮรี่: "ช้าไปแล้วลุง เพราะข้าเพิ่งจะจัดการมัลฟอยจนหงายหลังไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แล้วก็ยึดคฑาของมัลฟอยมา" ว่าแล้วแฮรี่ก็กระดิกคฑาที่อยู่ในมือ
แฮรี่: "ถ้าคฑาในมือแกรู้ว่าเจ้าของเก่ามันโดนข้าปลดอาวุธแล้วละก็ มันก็ต้องกลายเป็นของข้าหละ"

แฮรีพูดจบพร้อมๆกับแสงแรกของดวงอาทิตย์ยามสายันสัญญาที่ขอบฟ้าส่องลอดหน้าต่างมายังทั้งสองคน
แฮรี่ได้ยินเสียงโวลเดอร์มอร์ทร่ายคาถาพร้อมๆกับที่แฮรี่สะบัดคฑาของมัลฟอยในมือ

โวลเดอร์มอร์ท: "อาวาดา เคดาฟร่า"
แฮรี่: "เอ็กซ์เปลลิอามัส"

เกิดระเบิดใหญ่ขึ้นตรงกลางระหว่างทั้งสองแล้วก็เต็มไปด้วยเปลวไฟสีทองพุ่งออกมา แฮรี่เห็นแสงจากคฑาของโวลเดอร์มอร์ทปะทะกับแสงจากคฑาของเขา แล้วไม้คฑา Elder Wand ในมือของโวลเดอร์มอร์ทก็

กระเด็นลอยมาทางผู้ที่เป็นเจ้าของมันในนาทีสุดท้าย ผู้ที่มันไม่อาจจะทำร้ายได้ และถุกคว้าเอาไว้ในที่สุด

โวลเดอร์มอร์ทเซถอยหลัง กางแขงออก ตาสีแดงก่ำเหมือนว่าจะเหลือบขึ้นไปข้างบน แล้วก็ล้มลงกระแทกพื้นอย่างไร้วิญญาณ เขาโดนฆ่าด้วยคาถาของตัวเองที่สะท้อนกลับมาเพราะ Elder Wand ปฏิเสธที่จะทำร้าย

เจ้าของที่แท้จริง

หลังจากที่ความเงียบได้ถูกแทนที่ด้วยเสียงกรีดร้องแสดงความดีใจ ทุกๆคนวิ่งเข้ามารุมทึ้งแสดงความยินดีปรีดากับแฮรี่ที่กำจัดจอมมารได้สำเร็จ ซึ่งแฮรี่รู้สึกว่าอยากให้ดัมเบิลดอร์มาอยู่ตรงนี้ด้วย
ร่างของโวลเดอร์มอร์ทถูกลากมารวมไว้ที่กลางห้องโถงห่างจากร่างของ เฟรด, ท๊องส์, ลูปิน, โคลิน เครีฟวีย์ และอีกราวห้าสิบคนที่เสียชีวิตในการต่อสู้กับจอมมาร

แฮรี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ หลบผู้คนออกมาจากห้องโถงใหญ่ไปยังห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ผ่านลิฟท์การ์กอยที่ไม่ต้องใช้รหัสผ่านอีกแล้ว

เมื่อเข้าไปในห้องอาจารย์ใหญ่ รูปอาจารย์ใหญ่ทั้งหลายก็ปรบมือแสดงความยินดีกับแฮรี่กันอย่างเอิกเริก แล้วบอกอะไรก็ไม่รู้มากมาย
แต่แฮรี่สนใจเพียงชายที่ใส่แว่นตาครึ่งเสี้ยวที่อยู่ในรูปภาพขนาดใหญ่เบื้องหลังโต๊ะทำงานอาจารย์ใหญ่  ขายที่กำลังน้ำตาไหลคลอดด้วยความปลื้มใจ

แฮรี่โบกไม้โบกมืบอกให้รูปภาพทั้งหลายหยุดพูด พอสิ้นเสียงจอแจ แฮรี่ก็เริ่มกล่าวกับดัมเบิลดอร์ในรูปภาพ

แฮรี่: "ของที่ซ่อนไว้ในลูกสนิชผมทำหายไปในป่า อาจารย์จะว่าอะไรมั๊ยถ้าผมจะไม่ไปตามหามัน"
ดัมเบิลดอร์: "ตามแต่ใจเจ้าเถอะ ศิษย์คนโปรดของข้า"
ดัมเบิลดอร์: "แล้วมีใครรู้อีกมั๊ยว่ามันหล่นอยู่ตรงไหน"
แฮรี่: "ไม่มีหรอกครับ"

ดัมเบิลดอร์พยังหน้าตอบรับอย่างพอใจ

แฮรี่: "ส่วนของขวัญจากอิกโนทัส (ผ่าคลุมล่องหน) ผมจะขอเก็บไว้ต่อไป"
ดัมเบิลดอร์: "แน่นอนแฮรี่ มันเป็นของเธอจนกว่าเธอจะให้ใครไป"
แฮรี่: "ส่วนคฑานี้ ฉันไม่ต้องการมัน"
รอน: "มรึงจะบ้าเหรอ"
แฮรี่: "ฉันรู้ว่ามันมีพลังมหาศาล แต่ว่าของเดิมของฉันก็ดีอยู่แล้ว"

แฮรี่นำคฑาที่หักออกมาวางไว้บนโต๊ะอาจารย์ใหญ่ คฑานั้นแยกเป็นสองส่วน เชื่อมต่อกันด้วยเพียงขนนกฟีนิกส์เท่านั้น
แฮรี่ร่ายคาถาด้วย Elder Wand แล้วซากคฑาทั้งสองก็กลับมาต่อติดกัน

แฮรี่บอกดัมเบิลดอร์ในรูปว่า เขาจะวางคฑาไว้ที่เดิมแล้วเมื่อตัวเขาตายไปโดยธรรมชาติ พลังของคฑาก็จะสูญสิ้นไปกับเขา

รอน: "มรึงแน่ใจจริงๆเหรอ" (รอนเคยอยกได้คฑานี้ตอนที่ทั้งสามคนเลือกกันว่าตัวเองอยากจะได้ครอบครองสิ่งใด)
เฮอร์ไมโอนี่: "ฉันว่าแฮรี่ทำถูกแล้วนะรอน"
แฮรี่: "ถ้าเอามันมาใช้ มันจะเป็นอันตรายมากกว่าประโยชน์นะ"

แฮรี่หันหลังเดินออกมา ในใจตอนนี้คิดถึงเตียงนอนในหอกริฟฟินดอร์พร้อมกับคิดว่าครีเชอร์จะเอาแซนวิชมาให้หรือปล่าว

แฮรี่: "ขอบอกหน่อยเถอะ... ตลอดชีวิตนี้ฉันมีปัญหามามากมายพอแล้ว"

จบบริบูรณ์.........

จากคุณ : Shopzguy   - [ 21 ก.ค. 50 22:09:17 ]
มาต่อบท

EPILOGUE   NINETEEN  YEAR  LATER  ให้คับ (หากผิดพลาดต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคับ ปะกิตไม่ได้แข็งแรงเท่าไหร่)

19 ปีต่อมา  เป็นเรื่องตอนที่แฮรี่กับจินนี่กำลังจะไปส่งลูกๆขึ้นรถไฟไปฮอกวอร์ต  แฮรี่กับจินนี่มีลูกด้วยกัน 3 คน คนโตชื่อเจมส์  คนรองชื่ออัลบัส เซเวอรัส  คนเล็กชื่อลิลี่  
โดยปีนี้เป็นปีแรกที่คนรองจะได้ไปเรียนที่ฮอกวอร์ต  ระหว่างทางเจมส์กับอัลบัสก้อมีเถียงกันนิดหน่อย  เพราะเจมส์ดันไปบอกว่าอัลบัสอาจจะได้อยู่สลิธิรินก้อได้  
แต่อัลบัสไม่ต้องการอยู่สลิธิริน  จนจินนี่ต้องห้ามเจมส์ไม่ให้แหย่น้อง  เมื่อครอบครัวพอตเตอร์ทั้ง 5 เดินทางมาถึงสถานี  เจมส์ที่เป็นคนโตก้อวิ่งผ่านกำแพงไปยังชานชาลาเป็นคนแรก
พอเจมส์ไปแล้ว  อัลบัสก้อถามแฮรี่กับจินนี่ว่าจะเขียนจดหมายหาเค้าใช่มั้ย  จินนี่จึงตอบว่า "ทุกวันถ้าลูกต้องการ"  แต่อัลบัสก้อยังไม่เชื่อเถียงแม่ว่า "คนส่วนใหญ่ได้รับจดหมายจากบ้านแค่เดือนละครั้ง"  แต่จินนี่ก้อบอกไปว่า ปีที่แล้วเธอเขียนหาเจมส์(พี่เอ๋ง)สัปดาห์ละ 3 ครั้ง   จากนั้นทุกคนก้อวิ่งผ่านกำแพงไป  ที่ชานชาลาครอบครัวพอตเตอร์ทั้ง 4 คน(เจมส์วิ่งหายไปไหนไม่รุ - -")  ได้พบกับ  รอน นู๋เฮอร์  และลูกๆ 2 คน ชื่อ Roses กับ Hugo  พอเจอกันปุ๊บรอนก้อบ่นกับแฮรี่เรื่องใบขับขี่ของมักเกิ้ล  รอนบ่นว่า "เจ๊เฮอร์(ไม่นู๋แล้ว) ไม่เชื่อว่ารอนจะสอบใบขับขี่ผ่านโดยที่ไม่ได้ใช้เวทย์ช่วย"  เจ๊เฮอร์แอบได้ยินก้อเลยรีบบอกว่า "ป่าวนะ  ชั้นเชื่อเทอต่างหาก"  แล้วรอนก้อแอบกระซิบบอกแฮรี่ว่า "จิงๆแล้วตูใช้ว่ะ"   แล้วพ่อๆก้อช่วยกันยกของขึ้นรถไฟ  ระหว่างนั้นลูกๆก้อคุยกันว่าตัวเองจะได้อยู่บ้านไหนตอนเข้าฮอกวอร์ตแล้ว  รอนเลยบอกลูกๆว่า "ถ้าลูกไม่ได้อยู่กริฟฟินดอร์  เราจะตัดลูกออกจากกองมรดก"  เจ๊เฮอร์กับจินนี่เลยพร้อมใจกันเบรกรอน  แล้วบอกลูกๆว่า "พ่อมันพูดเล่นน่ะลูก"
แก้ไขเมื่อ 21 ก.ค. 50 06:52:56

จากคุณ : ma_moon  - [ 21 ก.ค. 50 05:58:02 ]  

ซักพักก้อเห็นมัลฟอยยืนอยู่กับภรรยาและลูกชาย  (มีบรรยายตัวลูกชายไว้ว่าลอกแบบมาจากมัลฟอยได้เหมือนพอๆกับที่ อัลบัสลอกแบบมาจากแฮรี่)  พอมัลฟอยหันมาเห็นกลุ่มของแฮรี่  

เฮียแกก้อพยักหน้าให้ยึกนึงแล้วหันกลับไปคืน (คงความหยิ่งไว้อย่างเต็มเปี่ยมจิงๆไอ้หมอนี่)   รอนสั่ง  Rosie ว่าต้องสอบชนะ Scopius(ชื่อลูกชายมัลฟอย)  ให้ได้ทุกครั้งไป  แล้วก้อ

ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกคนนี้ได้สมองแม่มา (รู้ตัวด้วยนะนี่)  เจ๊เฮอร์เลยดุรอนว่าอย่ายุให้เด็กๆเป็นศัตรูกันตั้งแต่ยังไม่ได้เข้าเรียนสิ   รอนก้อเลย "ขอโต๊ดก๊าบ" แต่ก้อยังไม่วายเสี้ยมลูกสาว

ว่า "อย่าไปเป็นมิตรกับหมอนั่นนัก(ลูกมัลฟอย) ปู่ของลูกจะไม่อภัยให้ลูกแน่ๆถ้าลูกแต่งงานกับพวกเลือดบริสุทธิ์ "(555+)  

จากนั้นเจมส์ก้อกลับมาอีกครั้ง แล้วก้อบอกว่าเจอ Teddy (ลูกของลูปิน)    ***ช่วงนี้อ่านไม่ค่อยเข้าใจอ่ะคับ  ฝากเซียนปะกิตช่วยทีนะคับ ***
เข้าใจว่าเจมส์ไปเห็นเทดดี้กำลังจูบกับใครซักคนอยู่  ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเจมส์    แล้วบอกว่าถ้าเขาแต่งงานกันก้อจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน  รู้สึกว่าเจมส์จะกระตือรือร้นมากที่จะ

ชวนเทดดี้มาอยู่ด้วย  แล้วก้อยอมแชร์ห้องกับอัลและเทดดี้  แต่แฮรี่ก้อเบรคว่า "เขาจะยอมให้เจมส์กับอัลอยู่ห้องเดียวกันก้อต่อเมื่อเขาต้องการให้บ้านแตกนั่นแหละ"  จากนั้นจินนี่ก้อ

ฝากความคิดถึงไปถึงเนวิลล์ที่ตอนนี้เป็นอาจารย์สอนวิชาสมุนไพรที่ฮอกวอร์ต  จากนั้นพ่อแม่ลูก ก้อกอดจูบร่ำลากัน  แฮรี่ก้อสั่งเสียกะอัลบัสว่า อย่าลืมนัดที่แฮกริดชวนไปดื่มชาศุกร์หน้า  

อย่าไปวุ่นวายกับพีพฟ์(ผีจอมกวน)   อย่าไปสู้กับใครโดยที่ยังไม่ได้เรียนรู้วิธีการสู้   อัลบัสที่ยังกังวลเรื่องบ้าน ก้อกระซิบถามแฮรี่ว่า "จะเป็นยังไงถ้าผมได้อยู่สริธิริน"  แฮรี่ก้อย่อตัวลง

บอกกับอัลบัสโดยที่มีจินนี่แอบได้ยินว่า "อัลบัส  เซเวอรัส  ชื่อของลูกถูกตั้งขึ้นมาจากชื่อของอาจารย์ใหญ่ 2 คนของฮอกวอร์ต  หนึ่งในนั้นเป็นพวกสริธิริน และเขาคนนั้นก้อเป็นผู้ชาย

ที่มีความกล้าหาญที่สุดที่พ่อเคยรู้จัก  ถ้าเป็นอย่างนั้นสริธิรินก้อจะได้นักเรียนที่ยอดเยี่ยมเพิ่มอีกคน  มันก้อไม่เห็นเป็นอะไร  แต่ถ้าลูกต้องการ  ลูกเลือกเองได้ว่าจะอยู่กริฟฟินดอร์  หมวกคัดสรรจะเอาวิถีทางที่ตัวลูกเลือกไปพิจารณาด้วย"  
"จริงเหรอคับพ่อ" อัลบัสถามอย่างมีความหวัง  "มันทำแบบนี้กับพ่อน่ะ" แฮรี่ว่า  จากนั้นลูกๆก้อขึ้นรถไฟ  ก่อนที่รถไฟจะออกนั้น  

อัลบัสกับโรส ชะเง้อมองออกมานอกหน้าต่าง  แล้วสังเกตเห็นว่ามีคนจ้องมาทางพวกเขามากมาย  ก้อเลยออกปากถาม  รอนเลยได้ปล่อยมุขสุดท้าย(กลัวแปลแล้วไม่ฮา) "ก้อแบบว่าคนมันดังอ่ะนะ"  ("Don't let it worry you," said Ron. "It's me, I'm extremely famous.)   เด็กๆได้ยินเข้าก้อหัวเราะ  แล้วรถไฟก้อค่อยๆเคลื่อนตัว  พวกแฮรี่โบกมือลาลูกๆ จนลิบตา
"เขาจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย" จินนี่ถาม  แฮรี่เอามือไปจับที่แผลเป็นแล้วคอบจินนี่ว่า "ผมรู้ เขาไม่เป็นไรหรอก"  แผลเป็นนั่นไม่ได้ทำให้แฮรี่เจ็บมา 19 ปีแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดี
แก้ไขเมื่อ 21 ก.ค. 50 07:00:07

จากคุณ : ma_moon  - [ 21 ก.ค. 50 06:51:33 ]

อ้างอิงที่มา : http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A5632250/A5632250.html

   
   
 
 
 
ความเห็นที่ 1[ 42]
  มีใครอ่านเล่มจริงมาบ้างแล้วครับ
 

serserk [ 2007-07-23 17:04:40 ]
   
แสดงความเห็นต่อบทความนี้
User :
Pass :
ลืมรหัสผ่าน

 
 
© Copyright 2007 SIAM-SHOP.COM All Rights Reserved.